คู่มือวิศวกรรม17 เมษายน 2569• 10 min อ่าน
วิธีปรับขนาดทองแดงสำหรับบอร์ดไดรเวอร์มอเตอร์
คำตอบแบบย่อ
สำหรับบอร์ดไดรเวอร์มอเตอร์ส่วนใหญ่ ให้เริ่มต้นด้วยทองแดงชั้นนอก 1 ออนซ์สำหรับต้นแบบ และเลื่อนไปที่ 2 ออนซ์เมื่อกระแสไฟฟ้าในเส้นทางต่อเนื่องสูงกว่าประมาณ 8-10A พื้นที่ในเส้นทางแคบ หรือแรงดันไฟฟ้าตกและการเพิ่มความร้อนสูงเกินไปโดยต้องเท 1 ออนซ์ในทางปฏิบัติ
ประเด็นสำคัญ
- •ขนาดทองแดงของตัวขับมอเตอร์จาก RMS หรือกระแสคงที่ ไม่ใช่กระแสสูงสุดทางการตลาดระยะสั้นเพียงอย่างเดียว
- •อินพุตแบตเตอรี่ เอาต์พุตฮาล์ฟบริดจ์ เส้นทางสับเปลี่ยน และลูปย้อนกลับสมควรได้รับเส้นทางทองแดงมากที่สุดและเส้นทางที่สั้นที่สุด
- •ทองแดง 2 ออนซ์จะกลายเป็นค่าเริ่มต้นที่ดีกว่าเมื่อความกว้าง 1 ออนซ์ดูอึดอัด อุณหภูมิตู้สูง หรือแรงดันตกคร่อมแคบ
- •ผ่านอาเรย์ แผ่นตัวเชื่อมต่อ การสับเปลี่ยน และการคอดาวน์มักจะล้มเหลวก่อนที่จะมีการติดตามเส้นตรงแบบยาว
สำหรับบอร์ดไดรเวอร์มอเตอร์ส่วนใหญ่ ให้เริ่มต้นด้วย ทองแดงชั้นนอก 1 ออนซ์สำหรับต้นแบบ 2 ออนซ์เมื่อกระแสเฟสต่อเนื่องสูงกว่าประมาณ 8-10A ต่อเส้นทางหรือพื้นที่เส้นทางคับแคบ และการติดตามขนาดจากกระแส RMS จริง อุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นที่อนุญาต และงบประมาณการลดแรงดันไฟฟ้า แทนที่จะติดตามขนาดจากกระแสสูงสุดเพียงอย่างเดียว
ค่าเริ่มต้นที่ใช้งานได้สำหรับตัวควบคุม BLDC, สเต็ปเปอร์ และ DC แบบมีแปรงถ่านคือการเก็บอินพุตแบตเตอรี่ เอาต์พุตแบบฮาล์ฟบริดจ์ การส่งคืนการรับรู้กระแส และเส้นทางการฟื้นฟูบนเลเยอร์ภายนอกที่มีการวนซ้ำแบบสั้น การเททองแดงแบบเย็บ และเพียงพอผ่านการนับเพื่อให้ตรงกับหน้าตัดของการติดตาม ใช้ เครื่องคำนวณการติดตามความกว้าง, ผ่านเครื่องคำนวณปัจจุบัน และ เครื่องคำนวณการติดตาม FR4 ร่วมกัน เนื่องจากความน่าเชื่อถือของตัวขับมอเตอร์มักจะถูกจำกัดด้วยความร้อน ปัญหาคอขวดที่การเปลี่ยนแปลงของเลเยอร์ และความสมมาตรของเลย์เอาต์มากกว่าส่วนการติดตามเส้นตรงเพียงส่วนเดียว
คุณควรเริ่มต้นด้วยทองแดงขนาดใด
แผงไดรเวอร์มอเตอร์ไม่ได้เดินสายเหมือน PCB ควบคุมสัญญาณขนาดเล็ก ทองแดงวิกฤตต้องส่งกระแสเฟส รอดจากกระแสที่สร้างใหม่ได้ และรักษาแรงดันไฟฟ้าที่ลดลงให้ต่ำเพียงพอที่ MOSFET, สับเปลี่ยน, ตัวเชื่อมต่อ และจ่ายไฟทั้งหมดทำงานคาดเดาได้ภายใต้โหลด
สำหรับผู้ซื้อและวิศวกรในการเปรียบเทียบสแต็คอัพ การตัดสินใจครั้งแรกมักจะไม่ใช่ความกว้างของการติดตามที่แน่นอน ไม่ว่า ทองแดง 1 ออนซ์ที่มีการรินที่กว้างขึ้น จะยังคงใช้งานได้จริงหรือไม่ หรือ ทองแดง 2 ออนซ์ เป็นวิธีที่สะอาดกว่าในการเข้าถึงเป้าหมายความทึบแสงและความร้อนโดยไม่ต้องเปลี่ยนบอร์ดให้ลดการกำหนดเส้นทางหรือไม่
| สถานการณ์ของคณะกรรมการ | การเริ่มต้นที่แนะนำ | ทำไม |
|---|---|---|
| ต้นแบบหรือตัวควบคุมกระแสต่ำสูงถึงประมาณ 5A ต่อเนื่องต่อเส้นทาง | ทองแดงด้านนอก 1 ออนซ์ที่มีการรินกว้าง | ต้นทุนต่ำสุดและการผลิตที่ง่ายที่สุด ความหนาแน่นของเส้นทางยังคงสมเหตุสมผล |
| ตัวขับมอเตอร์ขนาดกะทัดรัด 12V ถึง 48V ที่ 5A ถึง 10A ต่อเนื่อง | 1 ออนซ์หรือ 2 ออนซ์ ขึ้นอยู่กับพื้นที่กระดาน | หากมีพื้นที่ว่าง 1 ออนซ์ก็สามารถใช้ได้ หากกระดานมีคนหนาแน่น 2 ออนซ์จะลดความกว้างที่ต้องการ |
| เฟส แบตเตอรี่ หรือเส้นทางเบรกที่สูงกว่าประมาณ 8A ถึง 10A ต่อเนื่อง | ทองแดงด้านนอก 2 ออนซ์ | โดยปกติแล้วจะเป็นค่าเริ่มต้นที่ปลอดภัยกว่าสำหรับอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นและระยะขอบแรงดันไฟฟ้าตก |
| อินเวอร์เตอร์กระแสสูงแบบยั่งยืน หุ่นยนต์ หรือขั้นตอนกำลังของยานยนต์ | ทองแดงด้านนอก 2 ออนซ์บวกระนาบ/เทและจุดแวะแบบขนาน | กระแสไฟฟ้าสูงไม่ค่อยเหมาะกับร่องแคบ การแพร่กระจายของกระแสจะช่วยลดจุดร้อน |
หากน้ำหนักทองแดงยังคงเปิดอยู่ ให้ตรวจสอบคำแนะนำทองแดง 0.5 ออนซ์ vs 1 ออนซ์ และ 2 ออนซ์ ก่อนที่จะล็อคสแต็กการแปรรูป
ขนาดจากปัจจุบัน RMS ไม่ใช่กระแสการตลาดสูงสุด
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุดประการหนึ่งของไดรเวอร์มอเตอร์คือการกำหนดขนาดทองแดงจากตัวเลขกระแสไฟกระชากสั้นๆ บนแผ่นผลิตภัณฑ์ การทำความร้อนด้วยทองแดงติดตาม กระแส RMS และรอบการทำงาน ในขณะที่ความเค้นของส่วนประกอบและเหตุการณ์การป้องกันอาจถูกกำหนดโดยกระแสสูงสุด คุณต้องมีทั้งสองตัวเลข แต่เรขาคณิตของการติดตามและการเทควรเริ่มต้นจากกรณีที่ต่อเนื่อง
บอร์ดที่ทนกระแสไฟ 20A เป็นเวลา 200 มิลลิวินาที ยังคงมีความร้อนมากเกินไปได้ หากส่งกระแสไฟ 8A RMS เป็นเวลานาทีภายในตู้ที่ปิดสนิท นี่คือเหตุผลว่าทำไมจึงต้องกำหนดโปรไฟล์ปัจจุบัน อุณหภูมิโดยรอบ การไหลเวียนของอากาศ และอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นที่อนุญาตก่อนที่คุณจะแช่แข็งทองแดง
- ใช้ RMS หรือกระแสต่อเนื่องกรณีที่แย่ที่สุด สำหรับการติดตามและการเทขนาด
- ตรวจสอบกระแสไฟฟ้าสูงสุดแยกกันสำหรับปัญหาคอขวดสั้นๆ เช่น การสับเปลี่ยน ขั้วต่อ คอดาวน์ และจุดแวะ
- รวมเส้นทางกระแสไฟฟ้าที่สร้างใหม่ จากมอเตอร์กลับไปสู่ความจุรวมหรืออินพุตแหล่งจ่ายไฟ
- แรงดันงบประมาณลดลงในช่วงต้น; ระบบมอเตอร์แรงดันต่ำมักจะรู้สึกถึงการสูญเสียทองแดงก่อนที่จะถึงขีดจำกัดความร้อนสัมบูรณ์
คำแนะนำ: หากการออกแบบต่ำกว่า 24V ให้รักษาเป้าหมายการลดแรงดันไฟฟ้าไว้อย่างชัดเจน ไม่กี่สิบมิลลิโวลต์ทั่วทั้งฟีดแบตเตอรี่ เส้นทางเฟส หรือความรู้สึกกระแสกลับสามารถเปลี่ยนแรงบิดเริ่มต้น ความแม่นยำในการวัดกระแส และสมดุลความร้อนได้อย่างมาก
เส้นทางใดที่ต้องการทองแดงมากที่สุด
ไม่ใช่ทุกตาข่ายบนบอร์ดควบคุมมอเตอร์ที่ต้องการการดูแลแบบเดียวกัน ลำดับความสำคัญอยู่ที่ลูปกระแสสูง ไม่ใช่ทุกร่องรอยที่เชื่อมต่อกับสเตจกำลัง เน้นงบประมาณทองแดงที่ความร้อน แรงดันไฟฟ้าตก และกระแสสลับมีความเข้มข้นจริงๆ
| เส้นทาง | ลำดับความสำคัญ | คำแนะนำเค้าโครง |
|---|---|---|
| อินพุตแบตเตอรี่หรือบัส DC | สูงมาก | ใช้การเทภายนอกที่สั้นและกว้าง เก็บตัวเก็บประจุจำนวนมากและสะพาน MOSFET ไว้ด้วยกันอย่างแน่นหนา |
| ฮาล์ฟบริดจ์ไปยังเอาท์พุตเฟสมอเตอร์ | สูงมาก | ชอบเทแบบกว้างๆ บนเส้นทางยาวๆ ทำให้ทั้งสามเฟสมีเรขาคณิตคล้ายกัน |
| เส้นทางแบ่งความรู้สึกปัจจุบัน | สูง | หลีกเลี่ยงการคอดาวน์ใกล้กับตัวแบ่งและแยกกระแสแรงออกจากการกำหนดเส้นทางการรับรู้ของเคลวิน |
| การส่งคืนกราวด์ระหว่างบริดจ์, สับเปลี่ยน และตัวเก็บประจุอินพุต | สูงมาก | วงนี้มักจะเป็นจุดคอขวดด้านความร้อนและ EMI ที่แท้จริง ทำให้มีขนาดกะทัดรัดและมีความต้านทานต่ำ |
| เกตไดรฟ์และกำลังลอจิก | ต่ำถึงปานกลาง | กำหนดเส้นทางให้เรียบร้อย แต่อย่าเปลืองงบประมาณทองแดงกระแสสูงไปกับเครือข่ายควบคุม |
สำหรับเลย์เอาต์ของยานยนต์และหุ่นยนต์ เครื่องคิดเลข PCB สำหรับยานยนต์ และ คู่มือการออกแบบ PCB สำหรับควบคุมหุ่นยนต์ ถือเป็นหน้าร่วมที่มีประโยชน์ เนื่องจากหน้าเหล่านี้กำหนดกรอบความน่าเชื่อถือ การโหลดชั่วคราว และระเบียบวินัยเส้นทางย้อนกลับเกี่ยวกับฮาร์ดแวร์ควบคุมจริง
ขั้นตอนการทำงานในการกำหนดขนาดที่เป็นประโยชน์สำหรับวิศวกรและผู้ซื้อ
- กำหนดกระแสที่ยั่งยืนต่อเส้นทาง ไม่ใช่แค่ระดับสูงสุดของตัวขับ IC
- กำหนดงบประมาณการลดแรงดันไฟฟ้าสำหรับอินพุตแบตเตอรี่ เส้นทางเฟส และเส้นทางส่งคืนตามแรงดันไฟฟ้าของระบบและความไวของแรงบิด
- เลือกการกำหนดเส้นทางเลเยอร์ภายนอกสำหรับทองแดงที่มีกระแสสูงสุดทุกครั้งที่เป็นไปได้
- เลือกทองแดง 1 ออนซ์หรือ 2 ออนซ์ตามพื้นที่บอร์ดที่มีอยู่ ความหนาแน่นกระแส และขีดจำกัดของ fab
- คำนวณความกว้างของรางหรือเทด้วยเครื่องคำนวณความกว้างของราง โดยใช้สมมติฐานอุณหภูมิโดยรอบและการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิที่สมจริง
- ตรวจสอบทุกเลเยอร์การเปลี่ยนแปลงด้วย ผ่านเครื่องคิดเลขปัจจุบัน; ช่อง via ต้องตรงกับความจุปัจจุบันของร่องรอยหรือเทอาหารลงไป
- ยืนยันว่าการคอดาวน์ที่ทางแยก ขั้วต่อ แผ่นฟิวส์ และจุดทดสอบจะไม่กลายเป็นปัญหาคอขวดใหม่
- ตรวจสอบความสามารถในการผลิต: ทองแดงที่หนักกว่าจะเพิ่มปริมาณการติดตาม/พื้นที่ขั้นต่ำ และสามารถเพิ่มต้นทุนและรูปแบบการแกะสลักได้
จุดตรวจสอบผู้ซื้อ: หากซัพพลายเออร์บอกว่าบอร์ดเป็นทองแดง 2 ออนซ์ แต่ใบเสนอราคายังรับประกันการกำหนดเส้นทางแบบละเอียดและการผลิตมาตรฐานที่มีต้นทุนต่ำ ให้ตรวจสอบกฎการติดตาม/พื้นที่ขั้นต่ำจริงและกฎวงแหวน การกำหนดเส้นทางทองแดงจำนวนมากและหนาแน่นมักจะชนกัน
เมื่อใด 1 ออนซ์ก็เพียงพอแล้ว และเมื่อใด 2 ออนซ์คือคำตอบที่ดีกว่า
1 ออนซ์ยังคงสมเหตุสมผลเมื่อ
- กระแสไฟฟ้าต่อเนื่องต่อเส้นทางมีความพอประมาณ และบอร์ดมีพื้นที่สำหรับเทน้ำได้กว้างขึ้น
- โปรเจ็กต์อยู่ในต้นแบบหรือปริมาณที่คำนึงถึงต้นทุน และคุณต้องการการประดิษฐ์ที่ง่ายขึ้น
- ตัวขับเกทแบบละเอียด, MCU หรือการกำหนดเส้นทางหลบหนีการตรวจจับจะมีอิทธิพลเหนือเลย์เอาต์
- กลยุทธ์ด้านความร้อนขึ้นอยู่กับพื้นที่ของทองแดง จุดผ่าน การไหลเวียนของอากาศ และการระบายความร้อนมากกว่าความหนาของทองแดงเพียงอย่างเดียว
เลื่อนไปที่ 2 ออนซ์ เมื่อ
- คุณต่อสู้กับข้อจำกัดด้านความกว้างรอบๆ MOSFET, shunts, ตัวเชื่อมต่อ หรือเทอร์มินัลขอบบอร์ด
- กระแสน้ำต่อเนื่องสูงพอที่รูปทรง 1 ออนซ์จะดูอึดอัดหรือออกทางเบี่ยงยาว
- ตัวเครื่องร้อน ปิดผนึก หรือมีแรงสั่นสะเทือนสูง และคุณต้องการระยะขอบด้านความร้อนและกลไกมากขึ้น
- คุณต้องการการสูญเสียความต้านทานที่ลดลงโดยไม่ทำให้ทุกเส้นทางของกำลังกว้างขึ้นอย่างมาก
หากคุณกำลังตัดสินใจระหว่างทองแดงที่บางกว่าและหนากว่าบนสแต็กอัพเดียวกัน ให้เปรียบเทียบการแลกเปลี่ยนระหว่างการกำหนดเส้นทางและการผลิตกับคำแนะนำเลเยอร์ภายในและภายนอก และบทความการเปรียบเทียบน้ำหนักทองแดง
โหมดความล้มเหลวทั่วไปที่ต้องตรวจจับก่อนเผยแพร่
ข้อผิดพลาด 1: กำหนดขนาดเส้นตรงแต่ไม่สนใจปัญหาคอขวด แผงไดรเวอร์มอเตอร์มักจะล้มเหลวที่แผ่นตัวเชื่อมต่อ ฟิวส์แลนด์ สับเปลี่ยน จุดผ่าน และบริเวณหลบหนีของ MOSFET ก่อนที่จะล้มเหลวบนส่วนที่ยาวของทองแดงอย่างง่าย
ข้อผิดพลาด 2: กำหนดเส้นทางเส้นทางขาออกอย่างไม่เห็นแก่ตัวแต่อดอยากเส้นทางกลับ กระแสวนความร้อนเป็นระบบ หากด้านใดด้านหนึ่งได้รับพื้นที่ทองแดง อุณหภูมิจริงที่เพิ่มขึ้นและ EMI ก็อาจยังคงต่ำอยู่
ข้อผิดพลาด 3: ถือว่า Vias เป็นอิสระ การเทชั้นบนสุดที่กว้างซึ่งพุ่งผ่าน Vias น้อยเกินไปเข้าไปในระนาบด้านในจะสร้าง choke point ในปัจจุบัน ปรับขนาดฟิลด์ via ด้วย ผ่านเครื่องคิดเลข เสมอ
ข้อผิดพลาด 4: การเลือกทองแดง 2 ออนซ์เพื่อแก้ไขปัญหาความร้อนซึ่งเป็นปัญหาของเลย์เอาต์จริงๆ การจัดวางตัวเก็บประจุที่ดีขึ้น ลูปสั้นลง การเทที่กว้างขึ้น และการแบ่งปันทองแดงมากขึ้น มักมีความสำคัญมากกว่าการกระโดดตรงไปยังทองแดงที่มีน้ำหนักมาก
รายการตรวจสอบด่วนก่อนที่คุณจะส่งบอร์ดออก
| จุดตรวจ | ผ่านเป้าหมาย | เหตุผล |
|---|---|---|
| กำหนดกระแสต่อเนื่อง | RMS หรือกระแสที่ยั่งยืนบันทึกไว้สำหรับแต่ละเส้นทางที่มีกระแสสูง | ป้องกันการปรับขนาดจากตัวเลขต่อเนื่องที่ไม่สมจริง |
| กำหนดงบประมาณแรงดันไฟตก | ตรวจสอบการสูญเสียอินพุตและส่งคืนแล้ว โดยเฉพาะที่ต่ำกว่า 24V | ปกป้องแรงบิดและความแม่นยำในการตรวจจับกระแสไฟฟ้า |
| เส้นทางปัจจุบันสูงสุดบนชั้นนอก | ใช่ในทางปฏิบัติ | ปรับปรุงการระบายความร้อนและช่วยให้ทองแดงกว้างขึ้น |
| เลือกผ่านการเปลี่ยนภาพแล้ว | ความจุของอาเรย์ตรงกับความจุของเส้นทางทองแดง | หลีกเลี่ยง chokepoints ปัจจุบันที่ซ่อนอยู่ |
| ตรวจสอบการกำหนดเส้นทาง Shunt แล้ว | บังคับกระแสและความรู้สึกเคลวินแยกออกจากกัน | ลดข้อผิดพลาดในการวัดและการทำความร้อนเฉพาะจุด |
| น้ำหนักทองแดงยืนยันด้วย fab | สแต็คอัพและกฎขั้นต่ำตรงกับใบเสนอราคา | หลีกเลี่ยงความประหลาดใจของ DFM ในนาทีสุดท้าย |
คำแนะนำขั้นสุดท้าย
สำหรับบอร์ดไดรเวอร์มอเตอร์ส่วนใหญ่ ให้เลือกทองแดงตามกระแสไฟฟ้าในเส้นทางต่อเนื่อง งบประมาณการลดแรงดันไฟฟ้า และพื้นที่เส้นทางที่มีอยู่ เริ่มต้นด้วย 1 ออนซ์บนชั้นนอกสำหรับการออกแบบกระแสน้ำระดับต่ำถึงปานกลาง แต่ย้ายไปที่ 2 ออนซ์เมื่อกระแสน้ำต่อเนื่อง อุณหภูมิตู้ หรือแรงดันในพื้นที่ทำให้ 1 ออนซ์เทลำบาก
ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดมักจะไม่ใช่ร่องรอยขนาดใหญ่เพียงเส้นเดียว มันเป็นเส้นทางพลังงานที่สมดุล: ลูปสั้น, การเทแบบกว้าง, จุดแวะแบบขนานที่เพียงพอ, ปัญหาคอขวดที่ได้รับการควบคุม และอินพุตเครื่องคิดเลขที่สมจริง ใช้ เครื่องคำนวณความกว้างของการติดตาม, ผ่านเครื่องคิดเลขปัจจุบัน และ เครื่องคิดเลข FR4 ร่วมกันก่อนที่คุณจะปล่อยกระดาน
แท็ก
Motor Driver PCBCopper WeightHigh Current PCBPower ElectronicsPCB Layout
เครื่องมือและทรัพยากรที่เกี่ยวข้อง
เครื่องคำนวณความกว้างลายวงจร
คำนวณความกว้างลายวงจร PCB สำหรับความต้องการกระแสของคุณ
เครื่องคำนวณกระแสเวีย
คำนวณความจุกระแสเวียและประสิทธิภาพความร้อน
เครื่องคำนวณลายวงจร FR4
การคำนวณลายวงจรสำหรับวัสดุ PCB FR4 มาตรฐาน
เครื่องคำนวณ PCB ยานยนต์
ADAS, EV และการออกแบบอิเล็กทรอนิกส์ยานยนต์
Robotics Control PCB Design
Servo drives, feedback routing, and safety-focused robot control boards
บทความที่เกี่ยวข้อง
คำถามที่พบบ่อยแบบย่อ
ฉันควรใช้ทองแดง 1 ออนซ์หรือ 2 ออนซ์บน PCB ไดรเวอร์มอเตอร์
ใช้ 1 ออนซ์เมื่อกระแสไฟต่อเนื่องอยู่ในระดับปานกลาง และบอร์ดมีพื้นที่สำหรับการเทที่กว้างขึ้น ย้ายไปที่ 2 ออนซ์เมื่อกระแสไฟต่อเนื่องสูงกว่า 8-10A โดยประมาณ พื้นที่บอร์ดคับแคบ หรือคุณต้องการการสูญเสียที่น้อยลงและระยะขอบความร้อนมากขึ้นโดยไม่มีความกว้างมากเกินไป
ฉันต้องกำหนดขนาดการติดตามตัวขับมอเตอร์จากกระแสสูงสุดหรือกระแสต่อเนื่องหรือไม่
เริ่มจาก RMS หรือกระแสไฟฟ้าต่อเนื่องกรณีที่เลวร้ายที่สุดสำหรับการทำความร้อนด้วยทองแดง จากนั้นตรวจสอบกระแสไฟฟ้าสูงสุดแยกกันสำหรับปัญหาคอขวดที่สั้น เช่น สับเปลี่ยน ขั้วต่อ จุดแวะ และแผ่นฟิวส์
ส่วนใดของบอร์ดไดรเวอร์มอเตอร์ที่ต้องการทองแดงที่กว้างที่สุด
จัดลำดับความสำคัญของอินพุตแบตเตอรี่หรือบัส DC, เอาต์พุตเฟสฮาล์ฟบริดจ์, เส้นทางกระแสสับเปลี่ยน และลูปส่งคืนระหว่างบริดจ์และตัวเก็บประจุขนาดใหญ่ เส้นทางเหล่านั้นมีอิทธิพลเหนือความร้อน การสูญเสีย และการเปลี่ยนแปลงความเครียดในปัจจุบัน
เหตุใด Vias จึงมีความสำคัญกับบอร์ดไดรเวอร์มอเตอร์กระแสสูง
การเทแบบกว้างยังคงอาจทำให้เกิดปัญหาคอขวดผ่านจุดแวะน้อยเกินไปในการเปลี่ยนเลเยอร์ สนามผ่านจะต้องนำกระแสไฟฟ้าเดียวกันกับเส้นทางทองแดงที่ป้อนเข้าไป ไม่เช่นนั้นความร้อนและแรงดันตกคร่อมในพื้นที่จะรวมตัวกันอยู่ที่นั่น
พร้อมคำนวณแล้วหรือยัง?
นำความรู้ของคุณไปใช้จริงด้วยเครื่องคำนวณการออกแบบ PCB ฟรีของเรา